Seminaria

 

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJĘ

13 marca, czwartek

19.00-21.00

Uczestnicy: prof. Ireneusz Krzemiński, prof. Zdzisław Krasnodębski, dr Mateusz Fałkowski, dr Paweł Kuczyński, dr Michał Łuczewski

Debata otwierająca: „Skarb solidarności”

Do debaty otwierającej projekt „Skarb solidarności” Centrum Myśli JP2 zaprosiło czterech znamienitych socjologów. Profesorowie Zdzisław Krasnodębski z jednej i Ireneusz Krzemiński z drugiej strony oraz dr Paweł Kuczyński i Mateusz Fałkowski w debacie prowadzonej przez dr Michała Łuczewskiego wspólnie zastanawiali się nad pytaniem, czy jest coś takiego jak „skarb solidarności”? Czy można go odnaleźć i co z nim dzisiaj zrobić?

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Marii Szymborskiej:

Pierwsze skojarzenia ze skarbem – poszukiwane za wszelką cenne drogocenne bogactwo, które obdarza znalazcę wiecznym dobrobytem – takie konotacje rozbudza w odbiorcach tytuł projektu. (…)Odnaleziony skarb mógłby być niewygodny, stanowiłby wyzwanie i nie dawałby szybkich profitów wybranym. Odkryty i wpisany w życie społeczne mógłby być źródłem bogactwa całego narodu – współtworzyć tożsamość, spajać wspólnotę i oddziaływać na zewnątrz. Dlatego w imię pamięci tych, co zginęli uczestnicy projektu będą go szukać. Może jest takie źródło, które nigdy nie wysycha…?

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJE

15 marca, sobota

10.00-16.00

Prowadzący: prof. Zbigniew Stawrowski, dr Michał Łuczewski

Seminarium: „Istota solidarności”

Czym jest solidarność? Jakie są fundamentalne aspekty solidarności? Z kim powinniśmy być solidarni? W jaki sposób wiąże się z miłością i przebaczeniem? Lektura pism Jana Pawła II, Józefa Tischnera, Zygmunta Baumana i Richarda Rorty’ego.

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Łukasza Małeckiego-Tepichta:

Ludzie, którzy nie pamiętają doznanych krzywd nie muszą wybaczać, bo nie mają komu i za co. Istotą wybaczenia jest pochylenie się nad trudną prawdą. Solidarność nie powstaje w oderwaniu od takich kryteriów jak prawda czy sprawiedliwość. Jest odwrotnie – solidarność domaga się sprawiedliwości i prawdy. Dopiero po rozpoczęciu budowy na trwałych fundamentach możliwe jest osiągnięcie mocnego domu, jakim docelowo jest solidarne społeczeństwo.

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJE

22 marca, sobota

10.00-16.00

Prowadzący: dr Sebastian Duda, prof. Czesław Porębski, dr Elżbieta Ciżewska

Seminarium: „Duchowe korzenie Solidarności”

Solidarność ma korzenie w chrześcijaństwie (św. Paweł) i w innych wielkich religiach (hinduizm). Nie są to jakieś abstrakcyjne idee, ale idee, które stworzyły największe ruchy wyzwolenia społecznego XX wieku (Gandhi, Martin Luter King, Havel).

Jakie są cechy charakterystyczne osób zdolnych do budowania solidarności? Czy musimy prosić o wybaczenie i wybaczać tym, którzy czynią zło, aby budować wspólnotę? Jaką rolę w solidarności, miłości i przebaczeniu odgrywa duchowość? Jakie jest powiązanie między solidarnością a cierpieniem i/lub poświęceniem, winą, zdradą i sprawiedliwością?

Przyjrzymy się sylwetkom praktyków solidarności, zwracając szczególną uwagę na postacie św. Pawła, Gandhiego, Martina Luthera Kinga. Nasze rozważania uzupełni krytyczna lektura fragmentów Burzy Szekspira i poezji Zbigniewa Herberta.

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Jowity Radzińskiej

Esprit d’escalier to dosłownie myśl lub duch schodów. Określenie to odnosi się do sytuacji, kiedy z opóźnieniem pojawia się pomysł argumentu, komentarza lub riposty.  W dyskusji o solidarności nie o riposty oczywiście chodzi. Myśl na schodach to owoc dyskusji, która pobudza i inspiruje.  Nie do końca liczy się to, co się wypowie. I nie tylko to, co się usłyszy. Kluczem jest uruchomienie procesu ciągłego pytania, zastanawiania się i badania. W naszym przypadku badania  idei solidarności. 

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJĘ 

12 kwietnia, sobota

14.00-17.15

Prowadzący: prof. Jacek Kopciński, dr hab. Dariusz Gawin

Seminarium: „Polskie doświadczenie solidarności”

Solidarność ma korzenie w uniwersalnych religiach, ale jakie są jej polskie kształty? Do tej pory mówiliśmy o doświadczeniu duchowym, to seminarium było poświęcone dwu innym doświadczeniom: doświadczeniu artystycznemu (Zbigniew Herbert) i doświadczeniu (anty)politycznemu (Jacek Kuroń i Adam Michnik). Co te doświadczenia różni, a co je łączy?

Nasze refleksje zaczynamy od Herberta i jego wizji ludzkiej wspólnoty – czym jest solidarność dla polskiego poety? Czym współczucie, wierność, przebaczenie? Paradoksalnie doświadczenie artystycznie nie znajduje się daleko od doświadczenia politycznego, gdyż poezja zajmowała w PRL bardzo ważną rolę. Adam Michnik pasował Herberta na narodowego wieszcza, zaś ulubionym wierszem Kuronia było „Przesłanie Pana Cogito”.

Druga cześć seminarium dotyczy wizji Jacka Kuronia. Rozmawiamy o osobach współtworzących ruch społeczny „Solidarność” oraz o społeczno-ideowym kontekście, w jakim się pojawiła. Szukamy odpowiedzi na pytania: Jaka jest relacja między osobami będącymi polskimi wzorcami solidarności a samym ruchem „Solidarność”? W jaki sposób osoby te wykazują miłość i przebaczenie w praktyce? Jakie są konieczne warunki dla istnienia solidarności lub utrzymania jej ciągłości? Czy solidarność zawiera odwołanie do transcendencji, czy też jest wyłącznie manifestacją cnoty lub szczególną formą kapitału społecznego?

Ważną postacią jest ks. Jerzy Popiełuszko, którego osobie przyglądamy się ze szczególną uwagą.

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Michała Gawriłowa

Idei „Solidarności” nie da się zamknąć w teorii socjologicznej czy psychologicznej, dopiero język poezji i religii pozwalają ją uchwycić, sprawiają, że idea ta zachwyca i przejmuje dreszczem. Dopiero poeta czy kapłan obdarzony jest perspektywą która pozwala nam zobaczyć inne, niezredukowane, wymiary tej rzeczywistości.

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJĘ

10 maja, sobota

10.00-13.15

Prowadzący: dr Marek Rymsza, dr Paweł Rojek

Seminarium: „Transformacyjna siła solidarności”

Ostatnie seminarium poświęcone jest wpływowi solidarności na świat. Po rozważeniu uniwersalnych i polskich korzeni solidarności, zastanawiamy się nad jej wpływem na rzeczywistość społeczną i polityczną. Na podstawie doświadczeń ruchu społecznego „Solidarność”, poszukamy wpływu solidarności na państwo i prawo, na ekonomię i politykę społeczną oraz na debatę publiczną.

Oto dylematy nad jakimi się zastanawiamy: W jaki sposób osoby zaangażowane w projekt powinny reagować na wzorce solidarności?  W jaki sposób koncepcja i doświadczenie solidarności są przez nich odbierane i jakie to ma znaczenie dla ich życia? Czego możemy nauczyć się z tego przypadku? Jak możemy go zastosować w sektorze administracyjnym? W jaki sposób koncepcja solidarności powinna być brana pod uwagę w działaniach instytucji rządowych?

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Małgorzaty Falkowskiej-Warskiej.

W 1981 r. ruch wspólnoty i solidarności udało się przełożyć na formalne zapisy programowe „Samorządnej Rzeczpospolitej”. W daleko mniejszym stopniu można mówić o ich późniejszym wdrożeniu. Solidarność zastąpiono mało wspólnotowym liberalnym pragmatyzmem.

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJĘ

27 maja, wtorek

18.00-21.00

Dyskutować będą:  prof. Andrea Bartoli, prof. Daniel Philpott i prof. Jan Kubik. Spotkanie poprowadzi dr Monika Bartoszewicz.

Seminarium eksperckie: „Prawda i pojednanie po Solidarności”

Skąd się wzięła siła Solidarności? Jakich przeszkód doświadczyliśmy na drodze do solidarności po roku 1989? Czego możemy nauczyć się od świata?

Przeczytaj relację ze spotkania autorstwa Władysława Jóźwickiego:

Kluczowe pytanie, jakie postawił prelegent, koncentrowało się wokół kwestii: co faktycznie oznacza „przywrócenie sprawiedliwości” a zatem dzięki czemu możliwe staje się budowanie trwałego pokoju i trwała sprawiedliwa organizacja społeczeństwa na przyszłość. Nie wystarczy bowiem, jego zdaniem, zastanawianie się nad tym, jak powinno wyglądać sprawiedliwe społeczeństwo i czy dana wspólnota spełnia formalne kryteria demokratycznej struktury. Konieczna jest również wiedza o tym, co trzeba zrobić, aby uleczyć rany z przeszłości. Samo ustanowienie demokratycznego porządku, instytucji oraz procesów to za mało. Aby mogły one funkcjonować i rozwijać się, trzeba pozbyć się obciążeń wynikających z niesprawiedliwej przeszłości.

POBIERZ I PRZECZYTAJ RELACJĘ